VRCP – Weerstand Zonhoven: 7-0

Na een weekje rust was het weer tijd om de wei in te trekken. Tegenstander van dienst: Weerstand Zonhoven United. Onze coach? Die had zijn kat gestuurd. Serieus, zelfs Garfield had meer zin. Gelukkig stond T2 Timmy klaar om de puzzel te leggen. Met het nodige zweet en wat WhatsApp-paniek kwam hij tot een selectie van 13 helden – of zoals wij ze noemen: de crème de la crème van de Peer-matadoren.

De opstelling – een tactisch meesterwerk (of gokspel) • Keeper: Niels, onze muur van de Peer. Twee keer op rij de nul gehouden, dus hij mocht blijven.

• Verdediging: Marco en Timmy centraal – samen trager dan een file op de E313, maar wel betrouwbaar. Op de flanken Frank en Joachim, klaar om gras te maaien.

• Middenveld: Michiel en Bert (collega van Jochen, maar vandaag gewoon Messi in vermomming).

• Flanken: Joris (die al een ochtendwandeling van 16 km had gedaan – op slakkentempo, maar toch) en Erwin (door Timmy opgetrommeld na 15 jaar pensioen).

• Voorin: Jochen, onze scherpschutter, en Toon H., targetman met het scorend vermogen van een zakdoek.

• Wissels: Doriano en Toon W., die hun eigen warming-up deden door te laat te komen.

• Scheids: Jarno van ITM, want zelfs een topmatch heeft een fluit nodig.

________________________________________

Eerste helft – kansen missen als kunstvorm We begonnen zoals altijd: vlot voetbal, combinaties alsof we Barcelona waren… tot we in de zestien kwamen. Daar leek het alsof de bal een allergie had voor het net.

• 5e minuut: Joris stormt alleen op de keeper af. Het publiek recht op de banken. En dan… een perfecte trap. Op de keeper. Applaus voor de reflex van Niels’ collega.

• Toon H. probeerde te koppen, maar sprong vijf centimeter te laag. Misschien had hij zijn veren thuisgelaten.

• Joris probeerde nog een volley, maar die ging richting parkeerplaats.

• Doriano kwam erin, Toon W. wilde bewijzen dat hij een marathonloper was, en Jochen haalde uit… maar zijn vizier stond op “decoratie” in plaats van “doel”.

• Vijf minuten voor rust kreeg Toon W. dé kans van de dag: helemaal vrij op het penaltypunt. Hij trapte… en de bal ging op citytrip.

Zonhoven rook bloed en counterde als in een leerboek. Timmy werd op snelheid gepakt (ja, dat kan), maar Niels ging full Courtois en redde ons van een ramp. Ruststand: 0-0. Het publiek begon al te googelen: “Hoe scoor je een doelpunt?”

• Tweede helft – van kansenkerkhof naar doelpuntenfestival • Na een korte pauze waarin Timmy zijn tactisch bord meer leek op een sudoku dan op een opstelling, kwamen we terug op het veld. De sfeer? “We moeten scoren, anders gaan we viral op TikTok als ‘team dat nooit scoort’.”

• Startschot:

We beginnen furieus. Joris krijgt meteen een kans, maar zoals gewoonlijk mist hij. Het publiek begint te fluisteren: “Heeft hij een abonnement op missen?” Even later tovert hij een lobje uit zijn schoen, een pareltje over de verdediging, recht in de loop van Toon H. En wat doet Toon? Hij bewijst dat hij geen afwerker is. De bal rolt richting hoekvlag, en Toon kijkt alsof hij net een wiskunde-examen heeft afgelegd.

• Michiel probeert het ook:

Vanop de rand van de zestien haalt hij uit. De bal vliegt… richting wolken. NASA belt: “Kunnen we die bal gebruiken voor onze volgende missie?”

• Dan komt het moment:

Toon W. geeft een pass op kniehoogte – een soort volleybalservice – richting Timmy. Iedereen denkt: “Dit wordt niks.” Maar Timmy toont zijn klasse, neemt de bal in de lucht aan alsof hij op een catwalk loopt, en zet een aanval op. Via een paar tussenstations komt de bal bij Jochen, die voorzet. Bert staat klaar, haalt uit, en BAM: 1-0! Het stadion ontploft (oké, het was een kantine, maar toch).

• De ban is gebroken:

Plots spelen we alsof we Real Madrid zijn. Jochen scoort op assist van Bert (2-0). Bert scoort op assist van Jochen (3-0). Het duo is heter dan een frituur op vrijdagavond.

Toon W. probeert nog een kopbal tussen zijn knieën – artistiek, maar nutteloos. Het publiek lacht, iemand roept: “Doe dat nog eens, maar dan op TikTok!”

• De aanvalsgolven blijven komen:

Jochen maakt er 4-0 van, maar mist daarna de 5-0 omdat hij besluit met rechts te trappen. Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?

• Na een nieuwe onderschepping voelt Timmy een pijntje, waardoor hij de strijd staakt en Erwin weer in de ploeg komt.

• Dan komt Doriano. De hele match ruzie met de bal, maar nu besluit hij zes man te dribbelen op een postzegel. Iedereen denkt: “Hij gaat balverlies lijden.” Maar nee, hij legt hem rustig binnen. 4-0? Nee, 5-0! Het publiek vraagt zich af of hij stiekem YouTube-tutorials heeft gekeken.

• Joachim wil ook scoren:

Hij wisselt met Joris, sprint 18,25 meter (ja, iemand heeft dat gemeten), en vraagt meteen een wissel wegens krampen. Frank komt erin, Joris terug op de flank. Joachim krijgt applaus voor zijn inspanning – en een fles water.

• Op een zeldzame tegenaanval van Zonhoven heeft Niels wat te veel vertrouwen gekregen en komt onnodig uit zijn doel waardoor de speler hem kan lobben, maar gelukkig voor ons gaat de bal voorlangs. Als dan Marco zich kan doorzetten op de flank kunnen Toon H en Joris hun naam ook op het scorebord zetten, maar ze besluiten allebei om langs de bal te trappen.

• Slotakkoord:

Jochen raakt nog de lat met een verschroeiende knal. Toon H. volgt goed op, springt hoger dan de tegenstanders die op de grond liggen, en kopt de 7-0 binnen. Het publiek juicht alsof we de Champions League hebben gewonnen. Eindstand: 7-0.

Uw verslaggever Timmy