Na de klinkende overwinning tegen Zonhoven stond er een nieuwe uitdaging op het programma: een verplaatsing naar Opglabbeek. Een ploeg die we nog niet kenden, maar waarvan we wél wisten dat er enkele kleppers rondliepen. Sommigen vertrokken dus met een klein hartje, anderen vooral met een groot dorstgevoel voor na de match.

De zoektocht naar het veld

Voor we konden beginnen, moesten we eerst een kleine expeditie ondernemen. Tien minuten lang zwierven we rond in een accommodatie die meer weg had van een doolhof dan van een sportcomplex. Indiana Jones zou trots geweest zijn. Uiteindelijk vonden we het veld, en konden we beginnen aan de opstelling.

De opstelling

In doel: Niels, onze recent ontdekte rots in de branding (of toch een rots die af en toe nog nat wordt).

Voor hem: Toon W en Timmy, die ondanks zijn blessuregevoel toch besloot dat pijn iets is voor later.

Linksachter: Jens, rechtsachter: Joris, die alles dicht houdt – behalve zijn mond, want commentaar blijft hij geven.

Centraal: Jochen en Michiel, op de flanken de loopwonderen Jochem en Maarten.

Voorin: Harry (breed genoeg om een muur te vormen) en Joeri (snel genoeg om die muur te omzeilen).

Op de bank: coach Palm (na enkele mindere weken klaar voor revanche) en Frank.

De eerste helft

We starten zoals gewoonlijk sterk, maar zodra we in de buurt van het doel komen, lijken we collectief last te hebben van keuzestress. Dan komt het moment waarop Toon denkt Timmy op snelheid te kunnen aanspelen – een idee dat even goed had kunnen staan op een lijst van “Dingen die je nooit moet doen”. Balverlies, counter, chaos… en Niels mag zijn eerste bal uit het net vissen. 1-0.

Palm grijpt in: Jochen eruit, Palm erin. Jens eruit, Frank erin. Het toeval wil dat Timmy meteen een bal onderschept en Joris aanspeelt, die Maarten diep stuurt. Maarten, die blijkbaar een turbo had gevonden, mist zijn controle, doet een één-tweetje met Harry en besluit dan maar om de bal in het dak van het doel te stampen. Hij raakt hem slecht… maar hé, slecht is soms goed: 1-1!

Toon onderschept en wil een dieptepas op Jens geven. Klein detail: Jens zat al op de bank. De bal belandt bij Maarten, die zich even Jens waant. Humor op het veld, we houden ervan.

Dan Joeri: hij strompelt langs drie verdedigers, verliest de bal drie keer, maar krijgt hem telkens terug alsof de tegenstanders medelijden hadden. Uiteindelijk schiet hij ons op voorsprong: 1-2. Harry wil niet achterblijven, maar mist een huizenhoge kans. Gelukkig zet Joris nog eens door en vindt Joeri, die de 1-3 ruststand op het bord zet.

De tweede helft

Jochem en Timmy besluiten hun blessuregevoelige lichaam te sparen. Jens en Jochen komen terug. Palm start de helft met een cadeau: balverlies, diepe bal, Frank op zoek naar zijn derde versnelling (niet gevonden), Joris vergeet door te dekken… en Niels is kansloos. 2-3.

Dan duurt het even, maar Joeri krijgt een kans alleen voor doel. Hij mist én verstuikt zijn kleine teen. Toon besluit dan maar zelf op avontuur te gaan. Jochen levert een perfecte voorzet, Joeri kopt binnen: 2-4. Toon krijgt de smaak te pakken, slalomt door de verdediging, knalt op de lat, Harry mist de rebound (controle is blijkbaar overrated). Even later krult Toon wél prachtig binnen: 2-5. Zijn eerste goal voor de veteranen – champagne!

De thuisploeg breekt, wij blijven gaan. Joeri maakt er 2-6 van na een aanval uit het boekje. Palm probeert nog een panna te vermijden (niet gelukt), krijgt later een kans alleen voor doel, maar vergeet de bal mee te nemen. We zijn vooral blij dat hij niet gevallen is. Jens krijgt ook nog een kans, maar de keeper wint. Maarten probeert een tweede goal, maar trapt een gat in de lucht. Uiteindelijk legt Joeri de 2-7 eindstand vast.

De derde helft

Timmy heeft het grootste deel van de tweede helft niet gezien: hij was al aan het verbroederen bij de bierbak van Opglabbeek. Na het douchen genoten we van heerlijke versnaperingen en trokken sommigen nog naar de heropening van de Styx om hun tweede jeugd te herbeleven. Eind goed, al goed.

Quotes van spelers

• Joeri: “Ik strompel beter dan ik sprint.”

• Palm: “Die panna? Dat was een tactische misleiding.”

• Timmy: “Ik heb de tweede helft niet gezien, maar het bier was top.”

• Toon: “Mijn eerste goal? Ik dacht dat ik droomde.”

• Toon: “Ik dacht dat Jens nog op het veld stond… foutje.”

Man van de Match

Joeri, met vijf goals en een verstuikte teen, kreeg de titel. “Ik dacht dat ik mijn teen kwijt was, maar ik vond hem terug in het doel,” grapte hij.