Wedstrijdverslag: Racing Peer Veteranen – Lillo Veteranen
In een sfeervol Dommelstadion, dat opvallend volgelopen was door supporters die vooral voor de voorafgaande U16-meisjeswedstrijd tegen Hoeselt waren opgedaagd, kwamen de veteranen van Racing Peer in actie tegen hun collega’s van Lillo. Coach Olga van de meisjesploeg liet zich ook tijdens de veteranenmatch niet onbetuigd: haar aanmoedigende kreten galmden nog lang na door het stadion.
De wedstrijd stond onder leiding van de lokale topref Collina Ronny, die zoals steeds met strakke blik en onverstoorbare autoriteit voor orde zorgde.
Opstelling Racing Peer
- Doel: Niels
- Centrale verdediging: Palm & Toon
- Backs: Jochem (rechts) & Jens (links)
- Middenveld: Doriano & Sam
- Flanken: Laurens (links) & Patje (rechts)
- Voorhoede: Jochen & Dikke Bollen
Eerste helft
Racing Peer begon scherp en dominant. Dat leidde al snel tot een prachtig uitgespeelde aanval over links waarbij Laurens de actie opzette en Patje aan de tweede paal koelbloedig de 1-0 binnenschoot.
Daarna had Peer de wedstrijd volledig kunnen beslissen, maar de afwerking liet het afweten. Palm verscheen alleen voor doel maar mikte nipt naast. Laurens volgde met een gelijkaardige kans, maar ook hij vond het net niet. En Bollen… tja, die kwam centimeters te kort om de bal in glijvlucht binnen te werken – zijn legendarisch te korte pootjes bleven hét gespreksonderwerp van het vak achter de dug-out.
Zoals dat in het voetbal gaat, viel het doelpunt dan aan de andere kant: Lillo’s nummer 20 haalde vanop afstand geweldig uit en verschalkte Niels met een heerlijke knal in de winkelhaak. 1-1 en alles te herdoen.
Gelukkig trok Racing Peer de lijn snel weer recht. Jochem, normaal stevig op de rechterflank, schoof mee naar voren en werkte strak binnen voor de 2-1. Met deze nipte voorsprong gingen we rusten, al had het op basis van de kansen gerust 5-1 kunnen en mogen zijn.
Tweede helft
De tweede helft werd het toneel van Dikke Bollen. Onze targetman pure sang bewees op grootse wijze waarom hij in de spits staat. Hij dwong een strafschop af en weigerde de bal nog maar één seconde uit handen te geven. De blik, het vertrouwen, het gewicht van het moment—Bollen was klaar.
Hij trapte de penalty zó hard dat de keeper hem nog wel beroerde, maar volgens sommigen smolt zijn handschoen ter plekke. De supporters achter de dug-out kookten over van enthousiasme; er ontbrak nog net vuurwerk om het feest compleet te maken. 3-1 en Bollen op zijn hoogtepunt.
Het vuur was daarmee helemaal aangewakkerd. Jochen werd later in de helft diep gestuurd en stormde alleen op doel af, maar miste nog de finesse om zelf af te ronden. Gelukkig was Bollen—onverslaanbaar en onstuitbaar—perfect gevolgd. Met een knal die de netten bijna deed scheuren maakte hij zijn tweede van de namiddag. De ontlading bij de spelers was enorm: zo’n spits in je elftal, dat is pure weelde. Bollen fier als een pauw trok zijn shirt uit en moest zijn strakke torso nog even tonen en de scheidsrechter kon niet anders dan geel trekken voor onze held!
Eindstand: Racing Peer Veteranen – Lillo Veteranen 4-1
Een overtuigende overwinning, die zelfs nog hoger had kunnen uitvallen. Met veel enthousiasme, enkele komische momenten en de ontbolstering van een dikverdiende volksheld was het een namiddag om niet snel te vergeten in het Dommelstadion.
🎤 Interview met Matchwinnaar Dikke Bollen
Reporter: Dikke Bollen, eerst en vooral proficiat! Twee goals, een versierde penalty, bijna gesmolten keeperhandschoenen… Hoe voelt dat?
Dikke Bollen:
Ja, heerlijk hè. Ik zei het in de kleedkamer al: “Vandaag is mijn dag of ik eet de dug-out op.” Blij dat het de goals geworden zijn.
Reporter: Die penalty… je greep de bal alsof hij een warm broodje was dat iemand anders niet mocht hebben. Geen seconde getwijfeld?
Dikke Bollen:
Nee nee, niemand pakt een penalty van mij af. Palm keek mij even aan maar ik dacht: “Palm, gij zijt de trainer, maar dit is mijn moment.” Ach, hij vertrouwt mij hé—hij zegt altijd dat hij op mij kan rekenen. Al is het maar omdat ik nergens anders naartoe loop.
Reporter: Je voelde duidelijk het vertrouwen van trainer Palm. Hoe belangrijk was dat vandaag?
Dikke Bollen:
Gigantisch belangrijk. Palm zei op de opwarming al:
“Als je vandaag niet scoort, begin ik te twijfelen of die pootjes nog werken.”
Dat motiveert mij. Hard maar rechtvaardig. Hij kent mij: je moet me gewoon een beetje prikkelen… of voeren.
Reporter: Het viel ook op dat je ploeggenoten élke bal naar jou speelden. Was dat afgesproken?
Dikke Bollen:
Absoluut! In de bespreking zei ik:
“Mannen, geef gewoon alle ballen aan mij, ik doe daar iets mee.”
Soms doe ik daar iets goeds mee, soms trap ik de cornervlag omver, maar het is altijd spektakel.
En kijk, vandaag werkte het perfect. Jochen bijvoorbeeld, die ging alleen op de keeper af, maar zelfs hij dacht: “Laat Bollen maar afwerken, dat is beter voor de statistieken.” Goeie gasten allemaal.
Reporter: Je laatste goal… dat schot was harder dan sommige wagens in Peer starten. Wat ging er door je heen toen je uithaalde?
Dikke Bollen:
Eerlijk? Ik hoorde de supporters roepen en dacht:
“Vraag is niet of ik scoor, maar of het net dit overleeft.”
Gelukkig hing dat er stevig in. ’t Was ofwel een goal ofwel nieuwe netten bestellen—beide waren mogelijk.
Reporter: Tot slot: de supporters gingen compleet uit hun dak. Hoe was dat om te zien?
Dikke Bollen:
Ja, zalig! Ik hoorde iemand roepen: “Hij is terug! De Tank van ’t Dommelstadion!”
Ik denk dat ik dat op mijn truitje laat drukken. Die mannen achter de dug-out… dat zijn mijn mensen hé. Als ik ooit een fanclub heb, begint die daar.
Reporter: Dikke Bollen, dank je voor het interview en nogmaals proficiat!
Dikke Bollen:
Geen probleem jongen. En zet erbij dat ik volgende week nóg scherper sta. Misschien pak ik dan zelfs een hattrick… als ze mij de bal genoeg geven natuurlijk.
🎤 Interview met Laurens: “Ik scoorde niet, maar ik heb Bollen wel doen glanzen.”
Reporter: Laurens, je had vandaag een paar mooie kansen, maar de bal wou er niet in. Hoe kijk je terug op je wedstrijd?
Laurens:
Tsja… “Het is wat het is,” zoals Toon altijd zegt nadat hij een inspeelpas in de tribune ramt.
Ik stond twee keer alleen voor doel, maar ik had precies een soort magnetische kracht die de bal van het doel wegduwde. Misschien moet ik volgende week mijn schoenen in de koelkast leggen of zo.
Reporter: Toch viel het op dat je vaak bewust opties zocht richting Dikke Bollen. Was je vandaag vooral in functie van hem aan het spelen?
Laurens:
Ja tuurlijk! Luister, als je ziet dat Bollen in vorm is… dan is het simpel: alles naar voren en alles naar hem.
Op een bepaald moment stond ik vrij voor goal en dacht ik:
“Nee jongen, dit is een job voor de tank.”
Dat is teamspirit hé. En eerlijk… als hij scoort, is dat toch bijna alsof ik scoor?
(…nou ja, het voelt niet zo, maar ik blijf dat tegen mezelf zeggen.)
Reporter: Je miste een enorme kans. Wat gebeurde er precies in dat moment?
Laurens:
Ik probeerde te scoren, maar ik hoorde op de achtergrond Palm roepen:
“Speel Bollen aan!”
En toen raakte ik zo in de war dat ik uiteindelijk maar besloot om gewoon nergens op te mikken.
’t Was een soort van half schot, half pass, half wanhoop. Een nieuwe categorie eigenlijk.
Reporter: Je lijkt teleurgesteld, maar ook trots op de prestatie van de ploeg. Klopt dat?
Laurens:
Absoluut. Kijk, ik scoor liever zelf, maar winnen met 4-1 is nog beter.
En als Bollen weer zo staat te blinken in de zestien… ja dan gun je hem dat.
Hij had vandaag meer trek in goals dan ik in pinten, en dát wil iets zeggen.
Reporter: Je samenspel met de flank en de spitsen zag er wel goed uit vandaag.
Laurens:
Zeker! Alles vloeide goed. Patje op rechts had zijn turbo aan, Jochem kwam mee op, Sam en Doriano stuurden lekker in…
Maar alles eindigde toch altijd bij dezelfde conclusie:
“Zoek Bollen.”
Dat wordt trouwens onze nieuwe teamtactic:
4-4-2 met opportunistische Bollen-dependentie.
Reporter: Laurens, bedankt voor je eerlijkheid en veel succes volgende week. Nog speciale plannen voor de volgende wedstrijd?
Laurens:
Ja, ik ga deze week eens goed oefenen op afwerken… misschien zelfs met een blinddoek. Slechter dan vandaag kan niet.
En ik hoop dat Bollen me volgende keer een goal gunt.
Hij mag gerust eerst vijf keer scoren, maar daarna is het mijn beurt, vind ik.
Veteranen Racing peer 