Champions League Derby: Wijshagen – VRCP 3–4 “De Nacht van de Vliegende Scheen, de Gemeten Assist en de Dikke Dribble”

Locatie: De Hel van Wijshagen

Datum: Vrijdag, aftrap voor wie durfde

Toeschouwers: Een mengeling van dorpsiconen, ingewijden en een scheids met gevoel voor poëzie

Sfeer: Cupmatch-energie, adrenaline, gezonde chaos, en hier en daar een tikje bravoure ________________________________________

Vooraf: De Legendes en de Logistiek

Champions League-waardig, maar dan met dorpscharme: VRCP klaart na speurwerk de klus om 12 strijders te mobiliseren. Wijshagen haalt er 10, en nog voor de warming-up wordt geschiedenis geschreven: Joachim biedt zich als huurling aan bij de tegenpartij, met de belofte om onze defensie “tactisch in verlegenheid” te brengen. Het publiek gniffelt. De coach fronst. De scheids noteert het als “kunst”.

________________________________________

Opstellingen (met de nodige mythologie)

• Doel: Dries Vandijck, ex-prof in de lagere reeksen, door de coach herdoopt tot “Dikke Vandijck” (niet te verwarren met die andere cultheld Dikke Bollen).

• Centraal achterin: Timmy (snelheidsduivel met een ingebouwde turbo) + Bart, de man die na vier jaar zijn schoenen weer vond (en aantrok alsof het nooit anders is geweest).

• Links: Jens, betrouwbaar als ochtendkoffie.

• Rechts: Nieuwkomer Bus Benji — volgens Dikke Vandijck “de snelste die we in jaren hebben gezien”, vermoedelijk sneller dan geruchten.

• Centrum: Doriano, met het stuur van het spel in de handen. Rond hem Palm, onze zwervende satelliet.

• Flanken: Rechts Patje, terug van een “zware vingerbreukje” (officieel een kleine ramp, officieus een stoere anekdote). Links Juul (Julius Jules Kortzorg), techniek met een vleugje rock-’n-roll.

• Voorin: Jochen naast derde nieuwkomer Xavier, die geacht werd zijn dagschotels voor na de match te bewaren.

________________________________________

Aftrap: Even voelen, dan vlammen

De openingsminuten zijn voorzichtig—nieuw bloed, nieuwe dynamiek. Na 3 minuten beslist Juul om onze defensie en Joachim meteen te testen.

Juul speelt breed voor onze eigen verdedigingslijn, precies in de voeten van Joachim. Die stormt richting doel, maar worstelt met controle en GPS. Bart komt terug als een boemerang en kaatst de bal op Dikke Vandijck, die het rustig oplost. Alarmklok uit, voetbalmodus aan.

De eerste tien minuten: overwicht aan balbezit, weinig écht gevaar. Een paar afstandsschoten, maar de keeper van Wijshagen heeft het koud, niet bang.

________________________________________

Minuut 12–15: Het eerste snerpende prikje Xavier wringt zich door in de backlijn, uithaal vanaf de penaltystip—maar te centraal. Keeper verwerkt.

Wat achterin? Joachim als tegenhuurling blijft voorlopig stil. We voetballen rustig uit vanaf achteruit, en dan is het Timmy → Juul en Juul ziet Patje lopen.

Pass op maat, misschien een metertje buitenspel (volgens de VAR in ons hoofd), maar de scheids wijst naar de centrumcirkel. Patje omspeelt de keeper en legt de 0–1 binnen.

Vingers in de lucht, zuchten van opluchting—en misschien net iets té veel ontspanning.

________________________________________

1–1: De prik van het toeval

Op het middenveld verliezen we een te makkelijke bal. Bus Benji staat hoog en is eventjes niet thuis; Bart schuift in naar rechts. Het leer stuitert met geluk tussen Timmy en Dries, en de vrijgelaten loper zet hem binnen: 1–1.

Palm en Jens kijken elkaar aan met het universele gezicht voor “We hadden beter gevolgd.” De derby ontploft, tempo op en neer.

________________________________________

1–2: De “Gemeten Assist”

Minuut 20. Timmy onderschept, druk is hoog, uitvoetballen lastig.

Hij ramt de bal hoog en ver—de verdediging van Wijshagen verkeek zich en kopte hem in de loop van Xavier.

Xavier is bliksemsnel, alleen op de keeper, koel in het hoekje: 1–2.

Timmy naar de pers: “Gemeten assist.” Het vakjury-panel is verdeeld. De headlines niet.

________________________________________

Missers, magie en mysterie

Juul drapeert vanop links technische zalf achter de defensie, keer op keer. Maar onze keuzes zijn net-niet.

Timmy schenkt Joachim — inmiddels verdampt uit de match — nog een cadeautje in de voet. De bal stuitert van hem weg en rolt in pure existentiële twijfel over de zijlijn.

Dan rechtsvoor: Bus Benji voorzet naar de vrijstaande Juul.

Juul op de kleine backlijn, wil hem in één tijd binnen volleren, raakt hem perfect… maar met de scheen.

De bal dwarrelt langs. Het publiek krijst, de sportgod glimlacht. De scheen is een instrument, maar niet vandaag.

Wijshagen ruikt tegenaanval. Timmy wordt op snelheid gepakt, Dikke Vandijck komt iets te snel uit—misser van Wijshagen, opluchting bij VRCP.

Uitstel van executie? Even later wordt Joachim diep gestuurd, Dikke Vandijck is net niet snel genoeg, Joachim verliest zijn richting, houdt de bal net binnen en legt voor—gelijkmaker: 2–2. De derby zindert.

________________________________________

2–3: Patje zet recht

We willen met voorsprong gaan rusten, maar het vizier staat scheef. Tot Juul opnieuw een bal in de diepte strooit naar Patje.

Patje snijdt naar binnen, krult hem met de volle overtuiging binnen: 2–3.

Handen naar de hemel, knuffels zonder woorden. We willen dit vasthouden tot de rust.

Xavier loopt zich kapot en probeert tegelijk ook niet afgeleid te raken door randanimatie op de tribune. Hij draait sneller dan zijn knie aankan en wordt uit voorzorg uit de strijd genomen.

Rustsignaal. In de kleedkamer besluiten we Joachim terug bij ons te zetten. Jochen heeft wat last; we gaan 10 tegen 10 verder. Cupmatch? Nu echt.

Tweede helft: De Marie-Louise gaat los

Wijshagen ruikt ruimte. Timmy wordt getest op snelheid. Het lukt. Afwerking? Gelukkig niet.

Het spel gaat op en neer als de Marie-Louise van Bart Kaël.

Wij dreigen van afstand. Dan Palm: vrij voor doel, match op slot… maar hij mist. De coach noteert: “Therapie na de match.”

Dikke Vandijck besluit dat hij persoonlijk geschiedenis schrijft: interceptie → dribbel → 1-2 → nog twee man voorbij → bal kwijt. Het publiek applaudisseert alsof hij een TED-talk gaf.

Patje wil een assist. Actie op rechts, voorzet naar Juul, die alle tijd heeft… en toch kiest voor een tragikomische hobbeltrap naast doel. De scheids schrijft: “Poëzie in misser.”

________________________________________

De vloek van de gemiste kansen

En dan gebeurt het: een onschuldige voorzet van Wijshagen, Bart wil wegkoppen, trapt in een putje, Patje legt pardoes terug, en een opkomende Wijshagen-speler knalt binnen: 3–3.

Patje heeft zijn assist. Wij onze voorsprong kwijt.

________________________________________

De climax: Bart & Dikke Vandijck schrijven geschiedenis Wijshagen denkt: erop en erover. Wij denken: counteren.

Juul stuurt Bart diep, Joachim loopt ruimte dicht, Bart lobt de keeper als een chef, maar jammer genoeg ook de goal.

De tijd tikt. De druk stijgt. Dan Bus Benji: dribbelt, dringt door, wordt geveld. Penalty!

Palm weigert (zijn vorige bal is nog steeds zoek in Wijshagen). Juul durft niet (scheentrauma).

Dikke Vandijck eist de bal. Rustige aanloop, huppeltje, plaatsbal: GOAL!

De scheids fluit af. Wijshagen – VRCP: 3–4. De heenmatch is van ons.

________________________________________

Reacties achteraf

• Dikke Vandijck: “Ik ben keeper, spits, kunstenaar. Volgende week misschien ook scheids.”

• Timmy: “Gemeten assist. Punt.”

• Patje: “Assist is assist. Statistieken liegen niet.”

• Juul: “Scheen is een filosofie, geen fout.”

• Palm: “Die ene kans… ik wil er niet over praten.”

• Bart: “Vier jaar weg, terug met winst. Dat is rock-’n-roll.”

• Coach Palm: “We speelden Champions League op dorpsgrond. Het was logistiek én emotioneel uitdagend.”

________________________________________

Man van de Match

Dikke Vandijck – voor zijn penalty, dribbels en charisma.

Eervolle vermelding: Patje (2 goals + assist).

________________________________________

Statistieken (humor-editie)

• xScheen: 1,0 (Juul)

• Gemeten Assists™️: 1 (Timmy, volgens zichzelf)

• Dribbels door keeper: 3 (Dikke Vandijck)

• Marie-Louise-momenten: 7 • VAR in ons hoofd: 3 keer “misschien buitenspel”

uw verslaggever

Timmy