VERSLAG – Sporting Wijchmaal – VRCP: 2–6 “Dribbels, drama en derbyvreugde”

Voor de korte verplaatsing naar de buren van Wijchmaal was er – jawel, schrijf het in je agenda – eens te veel volk. Een zeldzaam fenomeen dat T1 Palm onmiddellijk in pure paniekmodus bracht. Zijn eerste reflex?

“Om de vijf minuten wisselen!”

Dat plan werd gelukkig snel geklasseerd onder catastrofale ideeën, dankzij T2 én enkele spelers die liever niet om de drie baltoetsen werden vervangen. De consensus: wissels per kwart wedstrijd. Rust in het hoofd, chaos op het veld kwam later wel.

We starten met Niels tussen de palen, Timmy & Toon als centrale muur, Jochem en Patje rechts op drift, Benjamin en Juul links op pad. Michiel bevolkt het middenveld met een rondfladderende Palm in de buurt, en vooraan moesten Joeri en Jochen de nets doen trillen.

Op de bank een luxeprobleem: Frank, Doriano en Joris – drie spelers die je geen van allen wil boos maken.

________________________________________

Eerste helft: controle zonder verstand, goals zonder logica VRCP neemt vanaf minuut één het initiatief, maar de kwaliteit varieert tussen “goed idee, slechte uitvoering” en “laten we het nooit meer zo doen”. Benji krijgt na een slimme inworp van Juul de eerste topkans. Mooie aannames, knappe draaibeweging… en dan een afwerking die doet vermoeden dat hij zijn schoenen nog in de verkeerde maat draagt.

Wijchmaal probeert vervolgens modern voetbal te spelen. Foute keuze. Joeri ruikt zijn kans, pakt de bal van de keeper af en schiet… tot een terugsprintende verdediger de lijn redt.

Timmy denkt dan: “Als zij zo’n stommiteiten maken, dan kan ik dat beter.”

Hij dribbelt een aanvaller zonder bal, waardoor de Wijchmaal-spits zo verbaasd is dat hij zelf bijna stilvalt. Gelukkig houdt Niels zijn netten proper.

Na de eerste wisselronde beginnen de combinaties beter te lopen.

Frank komt voor Patje op de rechtsachter, Doriano centraal voor Michiel en Joris komt op links achter, waardoor Benji de linkerflank voor zijn rekening neemt en Juul doorschuift naar de spits en Joeri even naar de kant kan gaan.

Met Frank achter zich kan Jochem zich op de rechterflank doorzetten en met een gemeten pas vind hij Juul op de rand van de 16. Palm doet de overlapping, maar Juul weet ook dat dat een verloren bal zou zijn, dus hij danst zich tussen 3 verdedigers vrij en trapt de 0-1 binnen.

5 minuten later gaat Juul druk zetten op de verdediging die terug spelen naar de keeper. Deze bal is echter te stil en Benji had dit goed gezien. Als een echte Speedy Gonzalez is hij sneller op de bal en kan hij deze in het lege doel deponneren.

We blijven wel baas in balbezit, maar wat we ermee doen op dat kleine Wijchmaal plein… tja, dat lijkt soms meer op een loterij dan op voetbal. Combineer dat met onze liefde voor slordigheid, en je krijgt een ploeg die véél de bal heeft, maar amper iets creëert dat op een doelkans lijkt.

Wijchmaal probeert af en toe eens aan te vallen, meestal via lange ballen die zo voorspelbaar zijn dat zelfs de duiven al wisten waar ze gingen landen. We halen alles simpel weg… tot er plots een hoge voorzet richting Niels dwarrelt. En dan gebeurt het: stadionlichten + Niels = geen goeie combo. De bal glipt tussen zijn handen door alsof hij net met afwasmiddel getraind heeft.

Maar geen paniek: onze traagste speler (na de coach – die moet het wel hebben van ervaring) staat als eerste bij de tweede bal en ramt het gevaar weg. Zo mogen we uiteindelijk met een toch wel comfortabele 0–2 gaan rusten.

Tweede helft: van Genk complex tot monsterzege Tijdens de rust haalt VRCP opnieuw de kaarten door elkaar: Joeri komt Jochen aflossen, Michiel neemt het stuur centraal over van Palm, en Patje mag terug de wei in voor Toon. Het gevolg: Jochem en Timmy vormen plots ons nieuwe centrale hart, Patje herneemt zijn positie op rechts, en Michiel en Doriano krijgen het privilege om het spel te “verdelen” — of toch te proberen.

Wijchmaal start de tweede helft met meer druk vooruit, alsof ze tijdens de rust Red Bull in plaats van citroenthee hebben gekregen. Even hebben we het lastig, maar we blijven koppig voetballen. En wanneer Niels slim uitvoetbalt naar Benji, gebeurt het: Benji legt — onder luid geroep van Timmy (“DIEP! DIEP!”) — een perfecte bal in de loop van Juul.

Juul stormt alleen op de keeper af, kijkt, kiest… en schuift koel de 0–3 binnen. Schoolvoorbeeldje efficiëntie.

Daarna volgt een tiental minuten waarin VRCP denkt dat het Racing Genk is na een Europese topavond — maar dan zonder de kwaliteit, controle of passing van Racing Genk.

Eerst stuurt Frank een bal “naar” Timmy… die ongeveer twee meter naast hem aankomt. Met Timmy’s beweeglijkheid (die we best als statistisch beperkt omschrijven) geen groot succes. De spits pikt de bal op en schiet net naast.

Dan is Jochem aan de beurt voor een bijdrage aan de comedyshow: hij speelt de Wijchmaal-spits perfect in. Die stormt richting rechterhoek, schiet… en Niels raakt de bal nog nét, maar hij hobbelt toch het doel in.

Een pijnlijke reminder dat er nog wat trainingsarbeid ontbreekt.

Maar we zijn nog niet klaar. Patje besluit dat het unfair zou zijn moesten enkel Frank en Jochem blunderen en levert de bal simpel in bij de tegenstander. Deze kan vanop 40 meter aanleggen met een soort lange-afstandsbom. Resultaat: de bal zeilt over Niels heen in de netten. 2–3, en een keeper die begint te twijfelen aan zijn eigen carrièrekeuzes.

En dan, uit het niets, komt Joris met zijn bijdrage: “Wat jullie kunnen, kan ik ook”. Hij speelt in onze eigen backlijn de Wijchmaal-aanvaller perfect in de loop. Gelukkig stond die even te dagdromen, waardoor Timmy tijd krijgt om orde op zaken te stellen en op te ruimen.

Vanaf het moment dat de grootste chaos achter ons ligt, krijgen we eindelijk opnieuw controle. Doriano besluit dan maar om zijn innerlijke futsalspeler los te laten en gaat op dribbeltocht — een indrukwekkende solo waarbij hij op weg naar voren ongeveer zeven spelers uitspeelt, waarvan twee demonstratief nog eens voor de tweede keer. Alsof hij gratis proefrondjes uitdeelde.

Na zijn slalomrentree legt hij de bal keurig klaar voor Juul, die geen zin heeft om ook nog drie man te passeren en gewoon de kortste weg kiest: trap, net, 2–4. De veer van Wijchmaal kraakt, knapt en wordt vervolgens begraven ergens aan de cornervlag.

Met de thuisploeg mentaal gevierendeeld, kunnen we opnieuw wisselen. Toon en Jochen komen in het veld en Frank geeft – uit pure menselijkheid – Palm nog een kwartier om zijn statistieken op te krikken. Hierdoor wordt het achteraan een soort muzikaal stoelendans, met Toon en Palm die afwisselend centraal spelen, afhankelijk van wie het snelst draaide.

Jochen ontwaakt dan plots in een flashback naar zijn “gouden Bree jaren” en raast als een jonge god opnieuw over de rechterflank. Het veld is klein, maar zijn ambitie groot.

Tien minuten voor tijd volgt de kers op de taart. Juul wordt nog eens diep gestuurd (Wijchmaal had duidelijk nog altijd geen oplossing voor zijn looplijnen), hij legt hem onbaatzuchtig breed en Joeri hoeft alleen nog zijn kuit tegen de bal te zetten: 2–5. Zelfs de doelpaal gaf geen krimp.

Daarna stort Wijchmaal volledig in. Wij creëren kans na kans, maar hun keeper heeft geen zin in een afstraffing en begint reddingen te verzamelen alsof hij in de Panini reeks “keepers van de provincie” wil staan.

In de slotminuut krijgen we nog een hoekschop. Joeri knalt een stalen kopbal richting doel, de keeper bokst de bal met wanhoop uit zijn kooi, waarna het leer in een wirwar van benen, voeten en twijfelende keuzes belandt. Uiteindelijk is het Patje die beslist dat het welletjes geweest is en de 2–6 binnen rost. Case closed.

🎤 Interviews na de wedstrijd

“Reacties vol waarheid, onzin en lichte overdrijving”

________________________________________

🎙 Interview met Juul – Man van de Match

Vraag: Juul, drie goals, één assist… zit je in de vorm van je leven?

Juul: “Absoluut. Als het veld klein is en de tegenstanders traag, voel ik mij net Cristiano Ronaldo… maar dan de versie van op een bedrijventornooi.”

Vraag: Je draaide je bij de 0–1 tussen drie verdedigers. Doe je dat op instinct?

Juul: “Nee, eigenlijk was ik op zoek naar Palm voor de overlap, maar toen herinnerde ik mij hoe dat meestal eindigt. Dus heb ik het zelf maar gedaan.”

________________________________________

🎙 Interview met Benji – Sneller dan zijn gedachten

Vraag: Benji, je goal was pure Speedy Gonzalez. Was dat gepland?

Benji: “Ja tuurlijk! Ik wist dat de terugspeelbal te zacht zou zijn… al vanaf het moment dat hij hem gaf. Hoorde je mijn hersenen kraken?”

Vraag: Was je verbaasd dat je sneller was dan de keeper?

Benji: “Die mens had al een halfuur tegenwind. Ik vond het bijna zielig… maar niet zielig genoeg om niet te scoren.”

________________________________________

🎙 Interview met Timmy – Centrale verdediger en gelegenheidsbrandweerman

Vraag: Timmy, die dribbelpoging in de eerste helft… uitleg?

Timmy: “In mijn hoofd stond ik al alleen voor de goal. Jammer dat de bal daar anders over dacht.”

Vraag: Je had ook nog een cruciale redding toen Joris een spits inspeelde.

Timmy: “Dat is ervaring hé. Je weet dat er af en toe iemand iets dom doet… en vandaag waren dat vooral wij.”

________________________________________

🎙 Interview met Niels – Keeper met lichte hoogtevrees voor hoge ballen

Vraag: Niels, gemengde gevoelens vandaag?

Niels: “Laten we zeggen: de ballen op de grond had ik. De ballen in de lucht… die hadden mij.”

Vraag: Hoe verklaar je de flater bij de hoge voorzet voor rust?

Niels: “De lichten stonden verkeerd. Of mijn bril. Of mijn handen. Ik zoek nog uit wat het juist was.”

________________________________________

🎙 Interview met Joris – Assistent van Wijchmaal (per ongeluk)

Vraag: Joris, je inspeelpass op de spits van Wijchmaal was… opvallend.

Joris:

“Weet je, ik vind dat iedereen recht heeft op een kans. Ook de tegenstander. Ik ben voor fair play.”

Vraag: Timmy redde je nog.

Joris: “Ja, gelukkig wel. Ik denk dat hij al gewoon is dat ik soms vergeet voor wie we spelen.”

________________________________________

🎙 Interview met Palm – T1, paniekmanager

Vraag: Coach, paniek in de selectie voor de match?

Palm: “Luister, ik ben niet gewoon dat er volk over is. Dat is emotioneel belastend. Mijn wisselplan was uitstekend, tot iedereen het afschoot.”

Vraag: Tevreden over de zege?

Palm: “Zeker. Zes goals, drie punten en maar één bijna hartaanval. Dat noem ik progressie.”

________________________________________

🎙 Interview met Doriano – De Dribbelaar

Vraag: Doriano, die actie voor de 2–4 was onrealistisch. Hoeveel mannen heb je gepasseerd?

Doriano: “Twaalf denk ik? Misschien wat minder. Het was in ieder geval meer dan genoeg om eens goed stoefen.”

Vraag: En je was nog niet buiten adem?

Doriano: “Ik wel, maar dat liet ik niet merken. Een artiest wandelt altijd rustig weg.”

________________________________________

🎙 Interview met Joeri – De Afmaker

Vraag: Was je blij met je goal, Joeri?

Joeri: “Ja, maar die bal van Juul… dat was gewoon niet te missen. Zelfs Palm had hem binnengelegd.”

Vraag: Dat is een stevige uitspraak.

Joeri: “Ja, maar hij weet dat zelf ook.”

________________________________________

🎙 Interview met Patje – Sluitstuk van de 2–6

Vraag: Patje, je maakte de laatste. Verdiend?

Patje: “Absoluut. Ik was al blij dat mijn eigen ploeg op dat moment aan het duwen was.”

Vraag: Hoe voelde het om de eindstand te bepalen?

Patje: “Eerlijk? Ik dacht gewoon: ‘Niet twijfelen. Slaan.’ En kijk: het werkt nog.”